Serkan Aydemir

Cumartesi, Mart 06, 2021

 ...


Yıkılan duvarların güneşe kavuşması gibiydi anılarımın dökülmeleri. İyi bir temizlik gerekiyordu... Nereden baksan altında kalıyordum sessizliğin. Şimdi yoksun, nereye baksam yoksun dedim şimdime. Şimdi, fark etti bu gerçeği. Yüksekten korkan adamın çatı katından bakarken birden geldin aklıma. Oysa günlerden daha perşembe değildi. Ne büyük bir cesaretti ki benimkisi, avuçlarıma gökyüzünü sığdırabiliyordum içinde seni saklayamadığım. 

Haklısın...

Sana geç kalamazdım,

Öldün artık.


...


Serkan Aydemir | Sensiz Zamanın Rivayeti





Sensiz Zamanın Rivayeti
Cumartesi, Mart 06, 2021

Sensiz Zamanın Rivayeti

Perşembe, Aralık 24, 2020

 ...


Bu yol çıkmaz dedi balkonda gökyüzünü yiyen adam ve onunla bir süre bakıştıktan sonra adım atmaya devam ettim karanlıkta, yanlış çözdüğüm dertlerimdeki ana fikirlerimle. Ne de olsa ışık yoktu artık şehrin rengarenk çamurlarında. Nefes alırken nefes verişlerimden özür dilemek istiyordum anı yok eden gökyüzüne bakarken. 1664 yılında kim bilir kimler geçmişti şu an üstümden. Neyse hiç gerek yoktu daha fazlasına. Sadece yürüyordum; on yıl öncesine, daha kendime bile varmamışken. Sonunda her yerde insan kabuklarının olduğu bir yere çıktım da kafamı kaldırdığımda adam gökyüzünü bitirmek üzereydi.


...


Serkan Aydemir | Dikstrekeşeyn Söyleyene






.

2020 Sonu. 


Dikstrekeşeyn Söyleyene
Perşembe, Aralık 24, 2020

Dikstrekeşeyn Söyleyene

Salı, Aralık 08, 2020

 ...


    İçine sığamadığım bir oda... Kapısı bile açılamıyordu, çıkıp gitmelerimi biriktirirken. Yanımda duran manzarası çalınmış bu pencere, acaba karanlıkta kendini kandırabilir miydi? İçine sığamadığım bu beden, pencereden bakarken kendimden kaçışlarımı daha kaç kez görmezden gelebilirdi ya da bu oda, içinde saklı sensizliği daha kaç kez var edebilirdi. Zordu, o da haklıydı. 


...


Serkan Aydemir | O da











.
O da
Salı, Aralık 08, 2020

O da

Cumartesi, Ekim 10, 2020

 ...


"Sen boğul, ben kurtarırım." dedi ölüler, daha doğuma varken. Altı üstü bir karışlık nefes darlığı  yaşamayı hatırlatırken ben de iyi uykular dedim kendime geceye nazire ederek. Kifayeti kağıt arasına düşmüş bir alın yazısı silinmeye yüz tutmuştu denizin tenime dokunmalarında. Eee, o kadar zaman biriktirmişti kaderini, gecelerini yudum yudum içerken. Sonra manası yok, dedim. Gökyüzü maviydi, gözyaşlarım siyah akarken. Manası yok dedim yani renklerin hepsi ne de olsa beyazı saklıyordu yudum yudum silinirken. Tıpkı benim gibi. 


...


Serkan Aydemir | Sonrasındaki İlk Yazı




Sonrasındaki İlk Yazı
Cumartesi, Ekim 10, 2020

Sonrasındaki İlk Yazı

Cuma, Eylül 11, 2020

 ..


Gittin.
Bugün çok eksildim.
Kadın.
Ve sana yazacak bir anlam kalmadı 
gittin, bittim.

            bu son sayfaydı artık.
                                    yeniden başlamalarıma. 



         09 Eylül 2020. 

...

Serkan Aydemir | N.H.



N.H.
Cuma, Eylül 11, 2020

N.H.

Perşembe, Eylül 03, 2020

 ...


    Bir virgülden sonra devamsızlıklar içinde kıt kanaat geçiniyordu avuçlarda gezinen kırmızılık. Kimle konuşsak gammazlanıyordu bir sehpanın köşesinde birikmiş küstahlık. Tutsak bir cinayet dönüp dolaşıp sehpanın ihtişamına aşık oluyordu inancını kaybederken. Ne saçma; gölgesine sığınmış bir halk, karanlığından çıkmak için güneşi bekliyordu. Olduk olmadık bir nefes boşluğu, ihtişamı kayboldukça kaçışlarımızdaki renklerin yüzsüzlüğüne boyuyordu kendini. Ve selam olsun; her şeye rağmen vicdanıyla barışık, haksızlıklara korkusuzca karşı çıkanlara. Nifak tohumları gözyaşlarıyla büyürken avuçlarımızdaki kırmızılık geceye yeniliyordu...

                                          korkaklığımdan.


...

Serkan Aydemir | Kırmızı



.

Kırmızı
Perşembe, Eylül 03, 2020

Kırmızı