Yeniden Kayıp Bir Şehir Var Ellerimde - Serkan Aydemir

Çarşamba, Nisan 22, 2015

Yeniden Kayıp Bir Şehir Var Ellerimde
Çarşamba, Nisan 22, 2015

Yeniden Kayıp Bir Şehir Var Ellerimde

...

Daha demin yenildim. Zamanın içinde saklı ne yarım bırakılmışlıklarım vardı. Ellerimle itip peşinden koştuğum yağmurlarım. Denizde boğulan nefes alışlarım ve kaç cankurtaran daha ölmeliydi ufukta boğulan bakışlarımda. Tamam, bırak zaman aksın. Ruhumun ne kadar uzakta olmasını konuşalım. Gecenin saçlarınla uzayan kaçışlarını. En son kaç göz kırpması oldu gözlerimizden uzaklaşalı. Bana yeni bir beden gerek biliyorum, ama önce ölmeliydim kendi zamansız can çekişmelerimin birinde. Önce gözyaşlarımda kuruyan küfürlerimi silmeliydim. Nefes nefese kalacak kadar koşup birden durup düşünmeli. Şehrin en saçma yerinde oturup her şeyden güzellikler çıkartmalıyım mesela. Okumadığım kitapları saysam bana kızarsın biliyorum ya da yalnızlıklarıma yaptıklarımdan sonra bende bıraktıklarına yaptığım ihanetleri duysan neyse şimdi hiç bahsetmeyelim onlardan.

Daha gece serin, ellerim üşüyordu boşluklarımda uzatamadıklarıma. İfadesiz bir yargılama içindeyim gece saçlarınla çoğalırken. Demin bir sonsuzluk düşündüm mesela. Geride bıraktığım parçalarımı. Kaç kar tanesi düştü geçen yazdıklarıma bir bilsen çok şaşırırsın. Alıştım bak, tüm korkularıma alıştım artık. Nerede pencerenin altında bir masa görsem aklıma sen geliyorsun ya da devrim diyen kadınlar bana hep seni hatırlatıyor. Kaç rengim vardı acaba gece üstüme çökerken. Ben hala aynı yerdeyim, hep aynı yerde. Gözlerim ne zaman denize deyse hep aynı yerdeyim, gözlerinde ve deniz biraz yükseldi bugün, üstüm ıslandı yazdıklarımı okurken. Fısıldamalarımı yanımdan geçen dalgalara bırakıyorum belki beni dinlersin diye. Kaydet bunları diyorum kendime bir kez daha silmek için. Daha demin yenildim işte, yeniden... yeniden... yeniden... Tazedir benim kayıplarım.

...

Serkan Aydemir | Yeniden Kayıp Bir Şehir Var Ellerimde



8 yorum:

  1. Yüreğine ve kalemine sağlık; harikulâde

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler E-Vren, yazdırıyor işte hayat...

      Sil
  2. saçlarınla çoğalırken'.. ne güzel bir betimlemedir Serkan..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ve karanlık Elsa... Teşekkürler değerli yorumun için...

      Sil
  3. tazedir benim kayıplarım.. bu yazı gerçekten beni aldı o deniz kıyısına götürdü..

    devrimleri anımsatan yürekler neden çabuk kaybolurlar?
    ya da onlar var mıydı gerçekten yoksa yaratılan değerlerin kıskacında öldürülen serüvenciler miydi onlar?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben çoğu kez o deniz kıyısındayım Bahar ve yüreğinde devrimi saklayan yürekler sınırlarda yaşadıklarından belki de kayıp düştüler zamanla...

      Sil
  4. Of diyorum, başka da bir şey diyemiyorum. O eciş bücüş kelimelerimle daha fazla kirletmek istemiyorum bu yazıyı. Takip edeceğim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne demek Mustafa, teşekkür ederim yorumun için.

      Sil