Şehrin Ağırlaşan Ruhsuzluğu - Serkan Aydemir

Cumartesi, Ekim 18, 2014

Şehrin Ağırlaşan Ruhsuzluğu
Cumartesi, Ekim 18, 2014

Şehrin Ağırlaşan Ruhsuzluğu

18.10.2014

...

gökyüzü ne zaman başlarsa seni çizmeye,
bulutlanıyordu,
şehrin lacivert günahlarında...

ne yıldızlı geceler atlattık bizsiz,
çoğu kez ellerimizi kirletiyorduk ölüm topraklarında...
ve ne zaman başlasak,
hayallerimizi,
bitmeye yakın bir zamanda buluyorduk...
herkes insanlığını kaybederken,
biz hep buluyorduk işte,
bizsiz,
şehrin kaldırımlarında...

rüzgar ne zaman başlarsa saçlarından esmeye,
fırtınalar kopuyordu,
şehrin gri boşluklarında...

ne kahrolası cümleler atlattık bizsiz,
anılarımıza gözyaşlarımızı yüklüyorduk kimsenin bilmediği yokluklarda,
ve ne zaman bitsek,
yalnızlıklarımızı,
başlamaya yakın bir zamanda buluyorduk...
herkes insanlığını kaybederken,
umurumda değildiniz,
biz hep kayboluyorduk işte,
bizsiz,
şehrin sokaklarında...

...

Serkan Aydemir | Şehrin Ağırlaşan Ruhsuzluğu


Serkan Aydemir | Şehrin Ağırlaşan Ruhsuzluğu


2014

7 yorum:

  1. Gözyaşları arasında boğulan anılar sence birgün kurtulur mu ve kurur mu bizsizlik kuyusu..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sanırım bir ihtimal var Hamiyet daha belli olmayan.

      Sil
  2. Istanbul'umu anlatıyorsun adeta...
    Zaman nasıl da geçiyor bir şehirde değil mi? Her şehrin kendi bir zamanlaması var işte...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Her şehir kendiyle yokluklarını biriktiriyor Yasemin. Denize kıyısı olan her şehir biraz daha hırçındır ki aşkları başka yaşıyor içinde...

      Sil
  3. Hayallerimizi bitmeye yakın yerde buluyorken, yeni hayaller başlıyordu belki de..
    En çok şehirler tanıktı yalnızlığımıza...
    En çok şehirler gördü...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ve yorgunlar Elsa, şehirler hiç istemiyor bizleri...

      Sil
  4. kaybolmuşlukların arasında tanımaya çalışıyorduk kendimizi, betimlemeye çalışıyorduk hayatı.

    YanıtlaSil