Yalnızlığın Çaresiz Kıpırdaması - Serkan Aydemir

Salı, Eylül 02, 2014

Yalnızlığın Çaresiz Kıpırdaması
Salı, Eylül 02, 2014

Yalnızlığın Çaresiz Kıpırdaması

02.09.2014

...

İnsanlar, birbirlerinin kuyusunu kazarken yağmur yağıyordu göğün çıplak günahlarına. Kim bilir kaç adım daha vardı yüreğimin uçurumlarına. Kendi kazdıkları kuyuda boğulacaklarını bilmeyen insanların feryatları, şimdiden kulakları tırmalamaya başlamıştı. Ölüm sessizliğini kim dinlese ruhunu korku sarıyordu. Sarılmaya bu kadar ihtiyacımız varken yalnızlığımız isyanımızın sessizliğini oluşturuyordu. Biliyordu, çok değerli birinin dediği gibi düşünmek ve yalnızlık kardeşti.*

Mutlu olduğunuzda anlamazsınız var olan dışa vurulmuş iç çekişlerinizi. Daha birbirinizi çekemezken nereden anlayacaksınız zaten. Kaç kere kederlerimize ihanet ettik kim bilir. Kötü şeylere haksızlık ediyoruz iyi şeyler için ve siz insanlar olmasaydınız etrafta hiç bu kadar kalp kırıklıkları olmayacaktı. Aslında Tanrı'nın pişmanlığı, insanlardı. Bu yüzden sadece onlar sınanacaktı. Bu kadar basit işte. İnsanlar olmasaydı Tanrı yorulmayacaktı. Neyse ki sevmek vardı sevdiğine rağmen ya da yalnızlık. Korkusunu içine saklayan ve sevdiğine sadık sadece yalnızlık vardı. Her ne kadar da onu sevmesem de vardı. İnsanlar olmasaydı yalnızlık bu kadar sadık olmayacaktı, çünkü insanlarla ihanet başladı. Yalnızlık, hepimizden masumdu. Onu bile sırf kendi hiçliğimizi hatırlamamak için yarattık. Ne kadar da çok yaratıktık. Hemen hemen her insan şekil değiştiriyordu çıkarına müsait zaman aralıklarında. Bu anlarda hepimiz yalnızlığı utandırıyorduk yaptıklarımızla. Tanrı; bizi değil yalnızlığımızı seviyordu ve bir gün yalnızlığım yaptıkları için Tanrı'ya hesap soracaktı.

...

Serkan Aydemir | Yalnızlığın Çaresiz Kıpırdaması



* S.K. 

15 yorum:

  1. Yalnızlıkti te dostumuz,
    Sırdaşımız,kimliğimiz.
    Ve yalnızlıktı tekrar,kanatları altında 2.Ben kavramını besleyip,bizi özümüze döndüren.
    Mükemmel bir şekilde anlatmışsınız zaten...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkürler Evindar. Tek dostumuz olsa da bize bizsizliği hatırlatıyor çoğu kez.

      Sil
  2. "Aslında Tanrı'nın pişmanlığı insanlardı. Bu yüzden sadece onlar sınanacaktı"
    Tanrı adıyla yapılan günahlar gazete manşetlerinde her gün. Bizi asıl yalnızlaştıran ise kendimizi kandırmaya
    devam etmemiz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. manşetler çok üzücü Mustafa... Her ne için yapılıyorsa da insanlar insanlığını unutmamalı.

      Sil
  3. yalnızlığımız her geçen gün biraz daha yalınlaşıyor ve o kadar masum ki bize eşlik etmekten vazgeçmiyordu her şeye rağmen.
    düşleri paramparça eden 'yıkıcıların' sarkacından kurtulup bize göz kırpıyordu , ondan başkası anlamıyor belki de bizi..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o zaten bizdik ki... her şeyiyle ruhumuzun saflığını oluşturuyordu.

      Sil
  4. "Yalnızlık ve düşünmek kardeşti." o zaman yalnız olan insanlar ayrıcalıklı bence düşünebildikleri için.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ya da lanetti düşünebildikleri için...

      Sil
  5. Belki de yalnızlığımız hatasız halimizdi, saftı daha, tam olarak bizdi. Sonra başkalarını araya sokmaya başladık. İstedik ki bizi biz yapan sadece benliğimiz olmasın. Başkaları da girsin istedik araya, acılarımız da hatalarımız da bizi biz yapsın istedik. Sonsuz bir sevme isteği verilmişti bize, her şeyi herkesi dibine kadar sevmek istedik ve sonsuz bir sevilme isteğimiz vardı, bu yüzden her seferinde sevgimizin bir karşılığı olsun istedik. Kaderimizdi yalnızlık, değiştirmek istedik. Kısacası biz çok şey istedik, sahip oldukça bir şeylere hep daha fazlasını istedik. Şimdi ne kaldı bizden geriye? En sonunda yalnızlığımız da terk etti bizi, -sızlıklarla, eksikliklerle, özlemlerle kalakaldık öylece.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yalnızlıksız ne zor geçiyor günler... ve gerçekten de çok şey istiyoruz çoğu zaman hiçbir şey yapmadığımız halde hem de.

      Sil
  6. Yalnızlık huzur verir aslında..
    Yüreğine sağlık ne diyeyim her yazdığını ayrı bir seviyorum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yalnızlığını hissettiğin o ana kadar... yorum için de yine çok teşekkür ederim :)

      Sil
  7. Yalnızlık ilk önce bir kaçış sanki kimsenin bilmediği bir yerde saklanmak gibi ama sonrası bir çıldırış bir kayboluş sanki bir uçurumdan düşmek gibi..

    Serkan, seni gördüğüme öyle sevindim ki gidişin beni üzmüştü iyi ki döndün :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben de sevindim Hamiyet, arda oluyor bende işte... hoş bulduk...

      Sil
  8. düşünmek ve yalnızlık kardeş.düşününce sürekli sorgulayınca yalnızlıkla karşı karşıya kalıyoruz hep.
    yine de insana iyi bir öğreticidir yalnızlık.

    YanıtlaSil