Korkunun Kaos Saplantısı - Serkan Aydemir

Pazar, Ağustos 24, 2014

Korkunun Kaos Saplantısı
Pazar, Ağustos 24, 2014

Korkunun Kaos Saplantısı

...

24.08.2014

Dünyayı bu kadar karmaşıklaştıran şey, bizlerin her gün farklı tonda yalanlar uydurabiliyor olmamızdı. Bu durum şu an ki gerçek dünyayı şekillendiriyordu artık, ama yeteneklerimiz sınırına ulaşmıştık ve dünyayı bir kaos bekliyordu.

Saatin umursanmadığı anlarında Nesizungu bugünlük yalanlarını toplamaya başlıyordu yarını daha anlamlı kılmak için, ama çok geç kalmıştı. O kadar çok çalışıyordu ki düşünmeye fırsatı kalmıyordu. Herkes bugün de bir yerlerden yalanlar bulmuş olmanın mutluluğundayken Nesizungu kendi yokluğunda yapayalnız kaldı. Adına yakışan bir davranıştı aslında, sadece o daha bunu bilmiyordu.  Düşünüyordu, acaba nasıl bir çıkış bulmalıydı. Yalanlar söylemediği zaman dünyadan dışlanacağının farkındaydı. Yıllar öncesinde insanlar onur ve şeref içinde yaşarken bir peygamber gelmişti. Başta ona inanmayanlar söylediklerinin gizemine kapılıp gitti. İnsanlık bu kişinin söylemleri adına yaşamını değiştirmeye başlayacaktı. Bir peygamber insanları her yere götürebiliyordu, ama çok geç kalmıştı. Ne yazık ki dünya artık kurtulamayacaktı. Tabi bu olayların üzerinden binlerce yıl geçti. Tarihin kendini sildiği o en son anda yani 40.044 yılında bir bilge, insanlık adına şu sözleri dile getirmişti:

- Bugünden sonra zaman bizleri serbest bırakacaktı. Ey insanlar; artık ölüm bizlerden uzaktır, ama unutmayın ölümün olmadı bir yerde en büyük düşman kendiniz olacaktınız, çünkü ölüm bize bizi hatırlatan tek gerçekti. 

Bu sözlerin üzerinden ne kadar geçtiği bilinmiyordu, çünkü tarih yoktu. Nesizungu bunu biliyordu ve işin en ilginç yani bunu bilmeyen milyonlarca insan vardı hala. Evet, milyonlar kadardık. Dünya 13 milyar nüfusa ulaştığında çıkan savaşlarda milyarlarca insan ölmek zorunda kalmıştı. Ölmek zorundaydı diyorum, çünkü milyarlarca insan o zamanlar intihar etmek zorundaydı. Düşünmemiz bile var olanı anlamamıza hiçbir zaman yetmeyecekti. Tarih ne kadar da katliamlarla doluydu. İnsanlık her zaman tarihinden utanmalıydı. İlginç olan kültür ve eğitim sistemi bize bu gerçeği öğretmiyordu. Önceden kurulmuş cümlelerle düşünmeye başlıyorduk sonra düşünmemeye sonra da sustuk. İnsanlığın evrimi böyle tamamlanıyordu.

Gerçeği bir türlü göremeyen ne kadar da çok yalanlar dolaşıyordu etrafta. O kadar çok yalanlar üretilmişti ki bazıları istemeden doğruları söylüyordu. Neyin doğru neyin yanlış olduğu karışmıştı bu karışık dünya düzeninde, ama bu durum umurunda değildi Nesizungu'nun. Yaşaması için şu birkaç dakika içinde yalanlar üretmeliydi. Ne güzel dedi, Nesizungu. Eskiden herkes ne rahat yalanlar bulabiliyordu. Özlem duydu eskilere. Zaten her yeni eskiye özlem duyuyordu bugünlerde. Yalan satın alacak parası da yoktu. Dünyanın her döneminde parası olmayan insanlar vardı daha çok çalıştıkları halde hem de. Dünyayı bırakmak istemiyordu Nesizungu. O kadar çok yaşamıştık ki dünyayı bırakmak imkansızlaşmıştı bizler için. Ölümsüzlük ne kadar bizleri bizsizliğe itiyordu. Bilge haklıydı. Dakikalar geçerken Nesizungu, yapacak bir şey kalmadığını anladı ve insanlar tarafından itilmektense kendini aşağıya bıraktı. Dünyadan düşerken, şunları mırıldandı içinden:

- Düşüyordum. Sonunda o tüm korkularım gerçek oldu. Şunu da söylemeden edemeyeceğim, dünya gerçekten uzaktan güzel görünüyordu. Bütün parçadan bağımsızdı. Ölüm neden bizi bırakmıştı şimdi anlıyordum. Ölüm saygı bekliyordu. Bizler ölümden korkuyorduk, ama bak şimdiyse ölümsüzlükten. Korkmak bizim için en kolay erdemdi. Korkuyordum, çünkü sonsuzluğa düşüyordum.

Nesizungu'yu bir daha gören olmadı. Bir yerlerde düşüyor olmalıydı hala. Tıpkı bizler gibi durduğumuz halde düşüyorduk, ama bizler, durduğumuz yerden hep insanlık taslıyorduk hem de hiç düşünmeden.

...

Serkan Aydemir | Korkunu Kaos Saplantısı


2014| Kurmaca Söylem 1

...

3 yorum:

  1. Ölümden neden bu kadar korkulur hiç bilmiyorum.
    Sonsuz bi ömrümüz olsa çekilir miydi bu dünya?
    Kalemine sağlık gerçekten çok anlamlı yazıyorsun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. korku bizim ruhumuzu oluşturuyordu... yorumun için de teşekkürler.

      Sil
  2. insanlar tarafından itilmektense kendini aşağıya bıraktı''..

    YanıtlaSil