İsyanı Hedefsiz Kıpırdanmalar - Serkan Aydemir

Çarşamba, Ekim 02, 2013

İsyanı Hedefsiz Kıpırdanmalar
Çarşamba, Ekim 02, 2013

İsyanı Hedefsiz Kıpırdanmalar

...

Bir bakışıyla çoğu şeyi inandırırdı o. Denizin insanda yarattığı o sonsuzluğu düşünürdü; ama bilirdi denizin insanoğluna dokunmasıyla sonsuzluğunu yitirdiğini. Güneşin her gün aynı dansı yaptığını bildiği halde sıkılmamasına şaşırmıştı. Düzeni bozulmuş bir doğanın tam ortasındayken nasıl oluyor da doğa insanlığa inat bir şekilde devam edebiliyordu, dedi. Kalkıp gitti sonra gitmek istemediği o dengesizliklerin içine... 

Hayata bir adım daha atsaydı şimdiki zamanda olacaktı. Saatlerin geriye alınması bundandı. Öylece kalmıştı hayallerinin soğuk esintiyle uzaklaştığı bu yerde. Kışı yaşıyordu. Ruhunu kışa hazırlamayan insanlar hayal kurarken hasta oluyordu. İlacı yoktu. Kime dokunsa hastalığın bulaşacağından böyle insanlar genelde yalnızlaşıyordu. Tedavi edilmemiş ruhu bulaşıcı insanlar sürekli terk edip gitme zaruretinde bulunuyorlardı. Cevabı yoktu yaptıklarının. Önce soru sormalıydı. Daha bir suskunlaşan yalnızlığı kendisinden sıkılırken konuşmak itici güç oluşturuyordu. Tanrı'yı görmeyi bekleyen ruhların sırasına girseydi akşam eve geç kalacaktı. Tarih tekerrür etme zahmetine bile girmiyordu artık. Ne olduğu belirsiz zahmetlerinin bu denli tembelleşmesi kendi içinde zayıflamasını engellese de bunaltı mevsimini çoğaltıyordu. Her nefes alışını bırakmamak istese de yaprak dökümü başlamıştı her nefes verişinde...

...

Serkan Aydemir | İsyanı Hedefsiz Kıpırdanmalar


1 yorum:

  1. Soyutluk, hayat nerede??
    Bazen düşünüyorum bir rüyayı mı yaşıyorum ve gerçek sanıyorum diye.
    :)

    YanıtlaSil