Küflenen Hüznün - Serkan Aydemir

Pazartesi, Eylül 30, 2013

Küflenen Hüznün
Pazartesi, Eylül 30, 2013

Küflenen Hüznün

...

Gecenin boş bir vakti...
aç o küflenen hüznünü,
dik kafana,
bitir...
o yaşanılamayanları anlattığın,
yalnızlığınla..

...

Serkan Aydemir



5 yorum:

  1. hüzün ve yalnızlık yapışmış dans eden düşlerime,
    geceye inat,sular berraklaşır meçhul derinliklerde...
    susuşlarımın perdesi rüzgarın hengamesine kapıldı.
    'susamıyor ' kuruyan hüzünlerim..
    'bir hayalin vardı'lı cümleler kuruyorum ben de
    düşüp tekrardan ayağa kalkanlar gibi..
    doğruldum..karalama defterlerinde bıraktığım düşlerimi ayrımsadım
    onulmaz saatlerde..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ... zamana takılan hiçliklerimin bana gülüşleri hiç bu kadar acıtmamıştı. Bir hayalin vardı'lı cümlelerime veda etme vakti güneşin yağmura dönüşmesiyle başladı....

      Çok güzel yazmışsın Elsa, her bir satırın paha biçilmez değerde...

      Sil
  2. Savur o kör kuyulara gebe kalmış küf kokan hüzünlerimi yırtık at içimi acıtan satırları ölüm kusan yalnızlığımın hiçliğini yitirmiş bedenimin ruhumu acıtan sözlerini savur o hırçın rüzgarları mı kimsesizliğine bırak küflenen hüzünleri bırak .....Sessiz kaldım .Yüreğiniz dert görmesin ...

    YanıtlaSil